In zijn schilderijen werkt Omar Koubaa zonder vast eindpunt. Vanuit zijn atelier bouwt hij over langere tijd aan een reeks werken, waarin beelden langzaam ontstaan, verdwijnen en weer opnieuw verschijnen.

De reeks De waakwandelaar en het onvervulde land is het resultaat van dat proces. Een zoektocht waarin kleur en compositie voortdurend veranderen, en waarin veel van wat geschilderd is weer verdwijnt onder nieuwe lagen.

Het eindbeeld staat nooit van tevoren vast. Er is slechts een vermoeden van richting, een bestemming die zich gaandeweg aandient.

Zijn werk beweegt zich tussen droom en werkelijkheid. Het houdt je wakker, zonder dat je volledig uit die droom stapt.

Naast de schilderijen vormt een gedicht een belangrijk onderdeel van deze reeks. Woord en beeld versterken elkaar en geven een extra laag aan de ervaring van het werk.